W Polsce przeprowadzono szczepienia przeciwodrowe

Ideałem jednak jest czynne uodpornianie przeciw odrze. Do prób otrzymania szczepionki przystąpiono w 1954 r., z chwilą gdy Enders i Peebles wyhodowali i zidentyfikowali zarazek odry. Wyprodukowano już kilkanaście odmian szczepionki przeciwodrowej. Obecnie stosowane są powszechnie szczepionki złożone z żywych zarazków atenuowanych. Szczepionkę podaje się pozajelitowo, jednorazowo.

W Polsce przeprowadzono szczepienia przeciwodrowe po raz pierwszy w r. 1967 u blisko 1000 dzieci w wieku od 6 miesięcy do 2 lat. Zastosowano wówczas szczepionkę z USA produkowaną ze szczepu Schwarza i dwie szczepionki z ZSRR – jedną produkowaną ze szczepu L-16 i drugą znaną pod nazwą Enders Schwarz Czumakow, przygotowaną w hodowli tkankowej nerki zielonej małpy. Tolerancja tych szczepionek okazała się bardzo dobra. W wyniku badania kontrolnego stwierdzono, że szczepionki Schwarza i L-16 mają dobre właściwości uodparniające i powodują mierną ódczynowość kliniczną, dlatego też mogą być polecane do stosowania na skalę masową w naszym kraju.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *