ŚWINKA

Nagminne zapalenie przyusznicy. Świnka jest ostrą chorobą wirusową charakteryzującą się stanem zapalnym dużych ślinianek, zwłaszcza przyusznych, rzadziej podżuchwowych lub podję- zykowych. Stanowi zapalnemu ślinianek towarzyszy ich bolesność o różnym nasileniu, umiejscowiona głównie w okolicy kąta żuchwy. Wygląd chorego dziecka jest bardzo charakterystyczny, co uzasadnia nazwę choroby.

Etiologia. Wirus świnki wyizolował w 1934 r. Johnson i Goodpasture. W 1954 r. cechy wirusa opisał dokładnie Enders. Wirusy świnki rozwijają się w sztucznej hodowli tkanek i w zarodku kurzym. Dla większości zwierząt laboratoryjnych zarazki te nie są chorobotwórcze, jedynie dla małp po wprowadzeniu do przewodów Stenona.

Epidemiologia. Świnka panuje endemicznie na całym świecie nasilenie liczby zachorowań obserwuje się zimą i wczesną wiosną. Nasilenia te niekiedy mogą przybierać formę epidemii (najczęściej co 7-8 lat). Chorują na świnkę najczęściej dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Jedynym rezerwuarem zarazka jest człowiek. Wirus przenosi się przez bezpośredni kontakt, drogą kropelkową oraz przez zanieczyszczone śliną chorego pożywienie. Możliwe jest również zakażenie pośrednie (np. przez zakażone przedmioty). Zapadalność jest,wysoka, trudna jednak do oceny wobec licznych przypadków bezobjawowych lub poronnych. Zwraca uwagę częstość zakażeń w internatach i wśród poborowych (skupienie osób wrażliwych na zakażenie, częstość kontaktów).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *