RUMIEŃ ZAKAŹNY

Rumień zakaźny jest chorobą wirusową, czego dowodzą następujące fakty: 1) materiał z popłuczyn z jamy nosowo-gardłowej chorych na tę chorobę wywołuje efekt cytopatogenny w hodowli tkankowej: 2) w surowicy chorych stwierdza się obecność swoistych przeciwciał w okresie zdrowienia, z narastaniem ich miana. Wirus jednak rumienia zakaźnego nie został, jak dotąd, wyizolowany. Choroba ta jest niewątpliwie zaraźliwa. Droga zakażenia nie jest znana. Większe epidemie występują rzadko, częściej w zbiorowiskach dziecięcych. Najczęstsze zachorowania występują w wieku przedszkolnym i szkolnym (3-12 lat). Okres wylęgania wynosi około 10 dni.

Przebieg kliniczny. Choroba rozpoczyna się od niewielkiej gorączki (może też jej nie być) i pojawienia się na twarzy silnego rumienia, szczególnie na policzkach, kontrastującego z bladością otaczającej skóry („motyl”). Następnie stopniowo wysypka przesuwa się na zewnętrzną powierzchnię kończyn górnych i dolnych, a potem na tułów. Wykwity zlewają się często, dając charakterystyczny, girlandowaty rysunek. Wysypka utrzymuje się dość długo (tydzień i dłużej). Charakteryzuje ją duża zmienność. Ogrzanie skóry, jej natarcie uzewnętrznia na nowo wysypkę. Przebieg choroby jest łagodny, bez powikłań. Leczenie zbyteczne. Środków zapobiegawczych nie znamy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *