Patogeneza

Patogeneza. Zarazek wścieklizny jest ściśle neurotropowy. Wszczepienie zarazka do rany nie powoduje zmian miejscowych, rana goi się w sposób zwykły. Wirus z miejsca wtargnięcia do ustroju „wędruje” do ośrodkowego układu nerwowego wzdłuż nerwów. Pewna część wirusów, które dostały się do ośrodkowego układu nerwowego, wędruje w dalszym ciągu drogą zstępującą z mózgu wzdłuż nerwów wydzielniczych do ślinianek i śliny. Pozostałe w centralnym układzie nerwowym wirusy ulegają dalszemu namnażaniu i dopiero gdy osiągną stosunkowo dużą koncentrację, zaczynają przejawiać drażniące działanie.

W przebiegu wścieklizny stwierdza się zmiany zapalne i martwicze, zwłaszcza w węzłach układu współczulnego, nerwach obwodowych, rdzeniu przedłużonym, śródmózgowiu. Najbardziej charakterystyczną cechą jest występowanie tzw. ciałek Negriego są to twory okrągłe lub owalne, o średnicy od 3 do 10 mikronów, leżące wewnątrzkomórkowo w cytoplazmie i w dendrytaeh komórek zwojowych, głównie w okolicy rogu Ammona.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *