Okres zaraźliwości chorego

Okres zaraźliwości chorego trwa około 7-10 dni począwszy od 1-2 dni poprzedzających pojawienie się wysypki aż do przyschnięcia, strupków (niekoniecznie odpadnięcia strupków!). Okres wylęgania choroby wynosi najczęściej 14–17 dni (może się wahać w granicach 10-20 dni). Zgłaszanie przypadków zachorowań na ospę wietrzną jest obowiązujące, ale nie ma przymusu hospitalizacji. Przebycie choroby pozostawia odporność na całe życie.

Zmiany anatomopatologiczne. Wykwity pęcherzykowe na skórze w przebiegu ospy wietrznej i półpaśca nie różnią się histologicznie. W ich obrębie występuje wyraźne pęcznienie komórek warstwy kolczastej, pojawiają się amitotyczne komórki olbrzymie i liczne kwaso- chłonne wtręty śródjądrowe. Typowy pęcherzyk powstaje w wyniku rozpadu wielojądrza- stych komórek olbrzymich i spęczniałych komórek kolczastych oraz gromadzenia się płynu tkankowego. Komórki olbrzymie można wykryć w zeskrobinach podstawy pęcherzyka. W późniejszym okresie rozwoju pęcherzyka wykazać można w komórkach obecność kwasochłon- nych ciałek wtrętowych, głównie wewnątrzjądrowych.

Badaniem sekcyjnym dzieci zmarłych na ospę wietrzną można czasem stwierdzić podobne zmiany komórkowe w przełyku, trzustce, wątrobie, nadnerczach, moczowodach, pęcherzu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *