Okres wylęgania

Okres wylęgania przebiega bezobjawowo – jest to okres wędrówki i rozmnażania się zarazka. Po okresie wylęgania podnosi się ciepłota do 38-39° i występuje nieżyt nosa, suchy kaszel, stan zapalny spojówek („oczy królicze”), czasem biegunka dalszymi objawami jest wystąpienie wysypki na podniebieniu w postaci żywoczer- wonych plam (enanthema), przekrwienie gardła i wystąpienie na śluzówce policzków, na wysokości zębów trzonowych, białych, nie ścierających się plamek, zwanych plamicami Fiłatowa-Koplika plamki te występują tylko w przebiegu odry i ich stwierdzenie już decyduje o rozpoznaniu. W tym okresie choroby może wystąpić dość wyraźne powiększenie węzłów chłonnych na potylicy, za uszami, na szyi, podobnie jak w różyczce, choć słabsze. Po 2-4 dniach gorączka obniża się na krótko i podnosi się szybko ponownie do 39-4-0° (dwugarbny typ gorączki) – wtedy pojawia się wysypka.

Wysypka występuje z reguły w 14 dniu od zakażenia rozpoczyna się za uszami, dookoła ust i szybko obejmuje całą twarz, a następnie tułów i kończyny. Okres narastania wysypki trwa zwykle około 3 dni. Z chwilą gdy wysypka obejmuje już całe ciało, gorączka spada, o ile naturalnie nie wystąpią powikłania. Wysypka pierwotnie ma charakter grudkowy i barwę ciemnoczerwoną, następnie grudki zlewają się ze sobą (skóra tygrysia), a barwa zmienia się na ceglastą mówimy, że wysypka odrowa jest gruboplamista, zlewna. Czasami wysypka jakby wracała na twarz i kończyny, przyjmując charakter krwotoczny. Wysypka ustępując daje drobne łuszczenie skóry (nie płatowe, jak w płonicy) i pozostawia po sobie brudne plamy utrzymujące się na skórze do 2-3 tygodni, co ulaLwia wsteczne rozpoznanie odry.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *