Odczyn zlepny Paul-Bunnella

Odczyn zlepny Paul-Bunnella polega na aglutynacji krwinek czerwonych baranich przez surowicę krwi chorych na mononukleozę zakaźną, co jest wyrazem znacznie zwiększonego miana aglutynin heterofilnych w surowicy chorych. Potwierdzić może rozpoznanie mononukleozy zakaźnej miano 1 : 112 lub wyższe, aczkolwiek odczyn ten nie jest dla tej choroby swoisty. Obecnie jest wykonywany w modyfikacji Davidsohna. W tej modyfikacji jest bardziej swoisty dla mononukleozy zakaźnej i może być uważany za dodatni już w mianie i : 56, a nawet 1 : 28. Odczyn Paul-Bunnella-Davidsohna ma dużą wartość diagnostyczną u dzieci starszych i dorosłych i jego dodatni wynik obowiązuje przy rozpoznaniu tej choroby, u dzieci natomiast małych odsetek dodatnich wyników jest bardzo niski.

Rozpoznanie mononukleozy zakaźnej na ogół nie jest trudne. Różnicowanie może być kłopotliwe z błonicą gardła. Przeciw błonicy gardła może przemawiać: 1) ujemny wynik badań bakteriologicznych wymazów z gardła na obecność maczugowców błonicy 2) stosunkowo dobry stan dziecka przy częstokroć bardzo rozległych zmianach w gardle oraz brak zmian w zakresie serca i naczyń (brak toksemii) 3) obraz morfologiczny krwi z wysokim odsetkiem limfocytów atypowych (powyżej 10-15%) 4) powiększenie śledziony (rzadko stwierdzane w przebiegu błonicy gardła).

Rokowanie w przebiegu mononukleozy zakaźnej u dzieci jest zawsze dobre, nawet przy współistnieniu objawów uszkodzenia centralnego układu nerwowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *