Możliwości zapobiegania i zwalczania poliomyelitis

Możliwości zapobiegania i zwalczania poliomyelitis szukano również na drodze uodporniania humoralnego biernego. Jedną z pierwszych prób było zastosowanie gamma-globuliny. Nie znalazło ono jednak praktycznego zastosowania, w zapobieganiu polio. Toteż nie przepisy przeciwepiderniczne ani też uodpornianie bierne, lecz wprowadzenie masowych szczepień ochronnych w szeregu krajów położyło kres szerzeniu się w nich poliomyelitis.

Odporność czynną przeciwko poliomyelitis uzyskuje się obecnie dwoma rodzajami szczepionek: podawaną pozajelitowo szczepionką Salka z wirusów inakty- wowanych formaliną oraz podawaną doustnie szczepionką Koprowskiego, lub Sabina przygotowaną ze szczepów atenuowanych.

-1. Szczepionka zabita, czyli unieczynniona (inaktywowana) przy-gotowana jest z 3 typów wirusa. Jej twórcą jest Jonas T. Salk. Szczepionka typu Salka daje odporność humoralną w stosunku do trzech typów wirusa. Powoduje ona tworzenie się przeciwciał, których obecność w surowicy krwi można stwierdzić licznymi metodami. Powstaje więc bariera przeciwciał, która blokuje stadium wiremii, jednak nie ma wpływu na rozmnażanie się „dzikiego” wirusa polio w przewodzie pokarmowym. Odporność uzyskana szczepionką Salka utrzymuje się przez okres kilku lat.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *