Etiologia

Etiologia. Wirus opryszczki pospolitej został wyizolowany w 1919 r. przez Loewensteina. Materiałem do izolacji wirusa jest płyn z pęcherzyków lub wymaz z dna pęcherzyka oraz płyn mózgowo-rdzeniowy wirus może być czasem wyizolowany również ze śliny nosicieli. Przyjmuje się obecnie, że wirus opryszczki jest czynnikiem etiologicznym wszystkich wysypek opryszczkowych z wyjątkiem półpaśca.

Epidemiologia. Człowiek jest naturalnym gospodarzem dla wirusa opryszczki. Zakażenie następuje przez kontakt (płyn pęcherzykowy) lub częściej drogą kropelkową (ślina).

Większość pierwotnych zakażeń wirusem opryszczki przebiega bezobjawowo objawy kliniczne występują jedynie w ókoło 10D/o przypadków. Pomimo to obecność przeciwciał skierowanych przeciwko temu wirusowi stwierdza się w surowicy krwi dorosłych w 80-90%. Z wiekiem – poziom przeciwciał stopniowo się podnosi. Jeżeli nastąpiło zakażenie wirusem opryszczki, to od tej chwili wirus ten przebywa w tkankach danego ustroju w stanie utajonym już przez całe życie i co najdziwniejsze, w obecności przeciwciał. Nie chroni to jednak przed ponownym, nawrotowym zachorowaniem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *