Epidemiologia

Epidemiologia. Ospa panowała epidemicznie w Indiach i Chinach jeszcze przed naszą erą. W Europie wywołała wielką epidemię w wieku XVII i XVIII była wówczas tak rozpowszechniona, jak obecnie odra. Plaga ospy została opanowana z chwilą wprowadzenia, szczepień ochronnych (1798 r.). W Europie zlikwidowano rodzimą ospę w okresie pomiędzy pierwszą a drugą wojną światową małe epidemie obserwowane w ciągu ostatnich lat były powodowane głównie przez przypadki zawleczone z Azji (Indie, Pakistan) lub Afryki, drogą komunikacji dalekomorskiej, a w ostatnich latach – komunikacji lotniczej.

Głównymi ogniskami ospy w świecie pozostają nadal: Azja, Afryka i Ameryka Południowa. W Polsce ospa panowała endemicznie do r. 1924. W latach 1920- 1924 rejestrowano do 5000 zachorowań rocznie. Dzięki energicznie prowadzonej akcji szczepień ochronnych, choroba ta od 1935 r. została całkowicie wykorzeniona notowano odtąd jedynie sporadyczne zachorowania i sporadyczne epidemie związane z przywleczeniem ospy z rejonów endemicznych.

Wrażliwość człowieka na wirus ospy jest bardzo duża w razie kontaktu z chorym zachoruje prawie każdy, o ile nie był uprzednio szczepiony lub nie został uodporniony przebyciem ospy mogą również chorować na tę chorobę kilkutygodniowe niemowlęta, gdy nie uzyskują one odporności od matki drogą krwi łożyskowej. Przechorowanie ospy wytwarza na ogół trwałą odporność.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *