Epidemiologia

Epidemiologia. Pierwsze doniesienia o epidemiach chorób zakaźnych prze-biegających z żółtaczką pochodzą z XVII i XVIII wieku. W wieku XIX obserwowano dość często epidemie żółtaczki. W okresie powojennym obserwuje się dalsze jej narastanie. Wirusowe zapalenie wątroby występuje wśród ludności wszystkich ras, we wszystkich klimatach. Obserwuje się sezonowość zachorowań, która w miesiącach jesienno-zimowych osiąga nasilenie szczytowe, a w miesiącach wiosenno-letnich spadek, aż do wygaśnięcia włącznie. Obok tych regularnych, corocznych wahań w zachorowalności na wirusowe zapalenie wątroby można stwierdzić również wahania długookresowe.

W Polsce obserwuje się tendencję’zwyżkową zapadalności na wirusowe zapalenie wątroby z cyklicznością występowania epidemii w okresie pięcioletnim. Zapadalność na wirusowe zapalenie wątroby jest dość znaczna i wynosi przeciętnie około 30-40% najwyższy odsetek zachorowań we wszystkich niemal krajach przypada na grupę wieku 5-9 lat.

W postaci enteralnej zaraźliwość krwi i kału utrzymuje się średnio 3-4 tygodnie, w tym 2 tygodnie przed wystąpieniem objawów klinicznych i 1-2 tygodnie po ich wystąpieniu w postaci wszczepiennej wirus utrzymuje się we krwi bardzo długo – przez okres wielu lat. Przebycie hepatitis epidemica pozostawia na ogół trwałą odporność w odróżnieniu od hepatitis serosa, gdzie wytworzona odporność jest krótkotrwała i nie przekracza jednego roku. Brak jest krzyżowej odporności.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *