Dodatni odczyn Schicka

Dodatni odczyn Schicka wskazuje więc na brak odporności w stosunku do błonicy i świadczy o tym, iż poziom antytoksyny krążącej we krwi wynosi mniej niż 0,03 jednostki antytoksycznej w 1 ml krwi.

Badanie poziomu przeciwciał we krwi jest metodą pewniejszą, jednak praktycznie w masowych badaniach – niewykonalną. Ilość krążących przeciwciał w wysokości’1/io – V3o jednostki antytoksycznej w 1 ml krwi jest dowodem pełnej odporności.

Poza obroną humoralną samoobrona ustroju może polegać również (w pewnej mierze) na ochronnej czynności zdrowych tkanek. Organizm ludzki jest w stanie zlokalizować zarazek w miejscu zakażenia przez silny odczyn zlepny i fagocyto- wy. Odporność mechaniczną nadaje również tkance łącznej kwas hialuronowy, który występując w substancji międzykomórkowej, uszczelnia tę tkankę i zapo-

Działanie miejscowe maczugowca błonicy biega wtargnięciu drobnoustrojów i trucizn do organizmu. Hialuronidaza, de- polimeryzując kwas hialuronowy, sprzyja głębszemu przenikaniu zarazka błonicy. Tym się tłumaczy złośliwość mieszanych infekcji błoniczo-streptokokowych.

Jeśli jednak reakcja zapalna i fagocytowa będą słabe lub jeżeli zarazek będzie miał wybitne zdolności do rozmnażania się i stąd do wysokiej produkcji jadów, to może nastąpić zgon, zanim ustrój rozwinie dostateczną obronę humoralną. Jak więc widzimy, o zachorowaniu na błonicę decyduje nie tylko zjadliwość zarazka, lecz również odczynowość ustroju ludzkiego.

Działanie miejscowe maczugowca błonicy, a ściślej mówiąc — jadu wydzielanego przez ten zarazek, prowadzi do powstania na śluzówce lub skórze odczynu zapalnego typu rzekomobłoniczego. Błony rzekome powstają ze zbitych i żywych sfagocytowanych zarazków oraz włóknika. W zależności od podłoża i głębokości uszkodzenia tkanki błony te mogą przylegać bardziej luźno do tkanki lub wiązać się ściślej. Próba usunięcia prowadzi do wystąpienia krwawienia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *