CHOROBY INWAZYJNE WIEKU DZIECIĘCEGO

Czynnikami etiologicznymi wywołującymi choroby inwazyjne u ludzi są: wirusy, bakterie, riketsje, pierwotniaki, ‚krętki, grzyby, pasożyty jelitowe (robaki).

Człowiek zakaża się najczęściej od człowieka chorego lub od nosiciela, rzadziej bezpośrednio od zwierzęcia źródłem zakażenia mogą być również owady (wesz, kleszcze, komary), zakażona woda, gleba, pokarmy, odzież.

Zakażenie zarazkiem chorobotwórczym nie jest dla człowieka równoznaczne z powstaniem choroby zależy to od drogi wtargnięcia zarazka, masy wności zakażenia oraz zdolności obronnych człowieka (odporność tkankowa i humoralna). Odporność, w stosunku do poszczególnych chorób zakaźnych, zdobywa człowiek po przechorowaniu danej choroby (‚często na całe życie) lub też na drodze szczepień ochronnych (na czas dłuższy lub krótszy). Człowiek może również zdobyć trwałą, czynną odporność i na drodze tzw. subklinicznych zakażeń, co łatwo potwierdzić dla takich zwłaszcza chorób, jak np. płonica, błonica. Dziecko małe choruje częściej na choroby zakaźne aniżeli dziecko starsze i człowiek dorosły, gdyż nie „zdążyło” jeszcze zdobyć czynnej odporności, a czasami dlatego, że immunologicznie nie jest jeszcze zdolne do wytworzenia odporności (zjawisko dojrzewania serologicznego Hirszfelda).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *