Badanie przedmiotowe

Badanie przedmiotowe powinno dotyczyć całego dziecka. Nie można ograniczyć się tylko do chorego narządu. Badania dodatkowe. Zwiększona liczba krwinek kwasochłonnych we krwi lub stwierdzenie ich w narządzie wstrząsowym potwierdza rozpoznanie choroby alergicznej. Analiza moczu, żółci, kału w kierunku obecności pasożytów, rtg zatok, badanie laryngologiczne, stomatologiczne mają na celu wykrycie (następnie likwidację) ognisk zakażenia, z których alergizująco mogą działać bakterie, ich toksyny, czy pasożyty. Za pomocą testów skórnych, śluzówkowych, prób cytopenicznych, biernego przeniesienia przeciwciał można zidentyfikować dany alergen.

ZAPOBIEGANIE CHOROBOM ALERGICZNYM. Alergii nie można „wyleczyć”. Może ona jednak przejść w okres spokoju, jak długo utrzymują się jednak objawy chorobowe, dziecko powinno się znajdować pod opieką lekarza. Wyniki leczenia są różne. Niektórych chorych można w dużym stopniu odczulić na działanie czynników uczulających i chorzy ci stają się w pewnym okresie czasu •- byleby ekspozycja nie była zbyt duża – niewrażliwi na alergeny, które kiedyś działały uczuląjąco. Istnieją też tacy chorzy, u których absolutnie nie udaje się zmniejszyć wrażliwości na pewne antygeny i tych przez cale życie należy przed nimi chronić.

W każdym przypadku uczulenia należy starać się nie narażać dziecka na kontakt z substancjami uczulającymi. Karmienie piersią niemowląt z rodzin alergicznych należy szczególnie propagować.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *